Loreva

Swoboda

koń bryzgiem srebrnych dzwonków parska 
w zieloną ruń1 jak wodę miękką 
kwiaty przynoszą w barwnych garstkach 
świt gęstych rzek na sutkach dźwięku.  
Drzewa są wolne w rudych lasach 
przebiega koń przez płynność polan 
różowo gra rozbiegiem oczu 
balony nozdrzy gnie do kolan  
a kiedy wbiegnie w dźwięczne stepy 
w rozlany łan błękitem świeży 
stanie wysoko wyzwolony 
i wchłonie słońce wolne zwierzę...  
  1. ruń — nisko rosnąca, gęsta roślinność. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Swoboda · Okładka na podstawie: Moyan Brenn, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Swoboda · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-swoboda/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis