Loreva

Wierzba na pustkowiu

Opuszczały mnie myśli jako wyrojone
Pszczoły, kiedy o miedzę1 przenoszą osadę;
Opuszczali mnie ludzie jak błogosławione
Ptaki, skoro podróżną odbyły naradę;
Opuszczały marzenia jako suchotnika2
Nadzieja, przy wyżółkłym słońcu października.

Nie płaczę: mam na sercu hardość, co się kwieci
Jak szczycąca się czaszek tysiącem demesza3;
Sam stoję w polu życia, a nade mną świeci
Księżyc, i nic nie trapi mię i nie pociesza,
Bo czytam, jak w magicznej księdze, w gwiezdnym niebie:
Rychło przyjdzie dzień, w którym opuszczę sam siebie.

miedza — pas ziemi nieuprawnej ciągnący się wzdłuż dwóch pól i oddzielający je. [przypis edytorski] ↩
suchotnik — gruźlik. [przypis edytorski] ↩
demesza a. demeszka — krzywa szabla damasceńska. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Wacław Rolicz-Lieder

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wierzba na pustkowiu · Okładka na podstawie: VinothChandar@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wierzba na pustkowiu · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolicz-lieder-wierzba-na-pustkowiu/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.