Źródło i licencja tłumaczenia
[Bursztyn, żyto dojrzałe...]
Których plastry tak szumią jak Fingala grota1,
Porównane z splotami, którymi się czulę,
Ustępują w przepychu złota.
A nie zdrożę się nigdy, oglądając z bliska,
Jak włosy oplatają jej biel nieprzytomnie,
Niby słońca przestronna kołyska.
Wyczesała cierpliwie ich miodowe pasma,
Odrzuca głowę nieco, kosami potrząsa,
Jak po skórze pochodnię, co zgasła.
Trwa przed zwierciadłem, ludzka; a chłodne ukropy
Tleją ostatnim puklem, muskając w pomroce
Cień różany nieziemskiej stopy.
- Grota Fingala — jaskinia na wybrzeżu wyspy Staffa należącej do Hebrydów Wewnętrznych w Szkocji, częściowo wypełniona wodą. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Charles Guérin
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
[Bursztyn, żyto dojrzałe...] · Okładka na podstawie: ferris wheel, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
[Bursztyn, żyto dojrzałe...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bursztyn-zyto-dojrzale/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Stefan Napierski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.