Utwór 3 z 69

Ogień

Bądź mi, o życie twórcze, bryłą wielościenną,
Nieubłaganie, zimno w sobie symetryczną,
Byś twarde, czyste było swą treścią niezmienną
I pełne w formie swojej harmonią mistyczną1.

I bądź mi diamentowe. A gdy boskie słońce
Przeszyje cię pieszczotą złotego promienia,
Oślepiająco zalśnij, błyskami drgające,
Milionem blasków zagraj, roziskrzyj się w lśnienia!

Bo wiedz, o twórcze życie, o dziwny diamencie,
Ścięty w kształt harmonijny swą mądrością czystą,
Że cię ocean dźwigał w rozgwiezdnym2 odmęcie,
A złowiłem cię — z szramą3 na czole ognistą.

mistyczna — duchowa, związana z transcendencją, trudna bądź niemożliwa do racjonalnego wyjaśnienia. [przypis edytorski] ↩
rozgwiezdny (daw.) — rozgwieżdżony. [przypis edytorski] ↩
szrama — blizna. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ogień · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-ogien/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.