Loreva

Moja piosnka

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba 
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie 
Dla darów nieba, 
Tęskno mi, Panie. 

*

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą 
Popsować1 gniazdo na gruszy bocianie, 
Bo wszystkim służą, 
Tęskno mi, Panie. 

*

Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony 
Są jak odwieczne Chrystusa wyznanie: 
„Bądź pochwalony!” 
Tęskno mi, Panie. 

*

Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej, 
Której, już nie wiem, gdzie leży mieszkanie, 
Równie niewinnej... 
Tęskno mi, Panie. 

*

Do beztęsknoty i do bezmyślenia, 
Do tych, co mają tak za tak, nie za nie 
Bez światłocienia, 
Tęskno mi, Panie. 

*

Tęskno mi ówdzie, gdzie któż o mnie stoi2? 
I tak być musi, choć się tak nie stanie 
Przyjaźni mojej! 
Tęskno mi, Panie. 
  1. popsować — dziś: popsuć. [przypis edytorski] ↩
  2. któż o mnie stoi (daw.) — kto o mnie dba. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Cyprian Kamil Norwid

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Moja piosnka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moja-piosnka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis