Loreva
Loreva

Utwór 92 z 165

Jaś

Jaś niepomny na przestrogi, 
Zerwał kłosek blisko drogi. 
A że przykład wiele może, 
Prawie każdy skubał zboże. 
Na odpust do Czerniakowa 
Pobożnych śpieszyło wiele, 
Ludnej Warszawy połowa 
Wyległa w ową niedzielę. 
Tak kłosek po kłosku znika, 
Rzednieje zboże nieznacznie. 
Wtem się nawija kaleka, 
I o wsparcie prosić zacznie. 
Jaki taki go omija, 
Rzadko ręka wesprze czyja. 
Z westchnieniem rzekł Jasio tkliwy: 
«O jakże on nieszczęśliwy! 
Czyby się każdy zubożył, 
Gdyby mu choć grosz położył; 
Ziarnko do ziarnka, 
Byłaby miarka.» 
«Niebaczny Jasiu! — nauczyciel przerwał — 
Czemuś o tem zapomniał, kiedyś kłosek zerwał? 
Pierwszą jest sprawiedliwość, dobroczynność potem 
Jednej łzy skrzywdzonego nie opłacisz złotem.»  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jaś · Okładka na podstawie: Field of Dreams, jimmy brown@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jaś · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jas/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis