Loreva
Loreva

Utwór 5 z 11

Natchnienie

Na koralowych snu księżycach 
Ciebie me skrzypki sławią, Pani! 
do ciemnej schodząc mar otchłani 
zapalasz kwiaty na łzawnicach. 
Uwiędłe serce, jak dzieciątko, 
tulisz do piersi obłąkanej 
i dziwnej pieśni — niewygranej — 
bawisz nadziemną pamiątką. 
Już się godzina zaćmień zbliża, 
kiedy mię z Tobą Bóg rozdzieli — 
Ciebie uniosą w chór anieli, 
a mnie przybiją do stóp krzyża.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

In loco tormentorum · Okładka na podstawie: Blowing Winds on Frozen Pond, jimmy brown@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

In loco tormentorum · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/in-loco-tormentorum/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis