Loreva
Loreva

Rozdział 77 z 88

VII

Litwini już gotowi — oni w nocnej chwili 
I basztę zgruchotaną, i mur naprawili, 
Osadzili strażami i wały, i wieże, 
I bramę do warowni, i Niemna wybrzeże; 
A sami do świątyni zeszli się gromadnie,  
Gdzie Marti suche drzewa do ogniska kładnie, 
A podnosząc do góry ociemniałe oczy,  
Z podziemnymi bogami swój rozhowor toczy. 
A na jej twarz promienną, na postać niewieścią 
Cała Litwa pogląda z przestrachem i cześcią; 
Czy wróżbiarka poblednie, czy rumieńcem pała, 
Litwa, jakby w jej twarzy swą dolę czytała, 
Płomieni się i blednie. Marti stos rozżarza, 
I po trzykroć obchodzi dokoła ołtarza, 
I polewa na ogień krew z całopalenia, 
I coraz insze bóstwo koleją wymienia, 
Coraz inszemu bóstwu oddaje pokłony, 
Zwraca się do zachodniej, to do wschodniej strony, 
Niewidzialnego inszym przywołuje ducha, 
Zdaje się o coś pyta, zdaje się coś słucha; 
Aż nareszcie poczuła nadziemską wyrocznię 
I chrapowatym głosem przepowiadać pocznie, 
A z czarnych kłębów dymu, jak z piorunnej chmury 
Leci odgłos wyrazów drżący a ponury: 
„Pytałam się u bogów, w czym losu osnowa, 
Ale niebo milczenie uroczyste chowa; 
Chciałam w piekle wyczytać przyszłość tej krainy, 
Ale nad całym piekłem lata płomień siny; 
Pytałam chmur niebieskich, ale wiatr je kręci; 
Pytałam czarnych kruków, lecz żerem zajęci; 
Tylko płomień Zniczowy — słuchajcie z oddali — 
Z jakimś się dzisiaj hukiem niezwyczajnym pali, 
Uczuwam w łonie ziemi jakiś dreszcz nieznany, 
A noże ofiarnicze spadają ze ściany, 
Kędy je zawieszono! — Czuwajcie gotowi! 
Trzeba spełnić, cokolwiek niebo postanowi: 
Bo łatwiej zepchnąć górę do Niemnowej fali, 
Prędzej ogień zaskrzepnie, woda się zapali, 
Niż z wyroków, nad ludzką zawieszonych głową, 
Potrafimy odmienić choćby jedno słowo. 
Wiele przeszło pokoleń w Litewszczyżnie starej; 
Ale jak Litwa Litwą nie było ofiary 
Jaka dziś ma się spełnić — biada temu, biada! 
Kto z boleści zajęknie, kto sercem nie włada, 
Kto z mężów aż do końca nie dotrzyma broni, 
Która z niewiast przed wrogiem choćby łzę uroni!” 
Tak Marti wysilona chwieje się i słania, 
A z wałów róg bojowy podał znak spotkania, 
„Na mury! — krzyknął Margier — niech Niemiec obaczy, 
Co jest walka w rozpaczy, co jest śmierć w rozpaczy!” 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis