Loreva
Loreva

Rozdział 54 z 88

II

Nad strzechy litewskimi słychać jęk puchacza: 
Oto wojsko krzyżowe ponad Niemen wkracza. 
Śmierć liczy pewne żniwo po niedługiej chwili: 
Bo rzadko tyle siły Niemcy zgromadzili. 
Dziesięć straszliwych hufców ciągnie się koleją, 
Dziesięć wielkich proporców nad ich głową wieją, 
O milę ich pancerze migocą się jaśnie, 
A przy blasku ich włóczeń błyskawica gaśnie. 
Gromem tętnią po błoni rumaków kopyta, 
Jękiem piekieł ich trąba wojownicza zgrzyta, 
A gdy trąby ucichną, z daleka ich wyda 
To piosenka rozpusty, to psalmy Dawida: 
Bo tu szatan rachuby i niewiary zimnej 
Umie w jedno zespolić bluźnierstwa i hymny. 
Wielki Mistrz z gronem wodzów i starszyzny samej, 
W białej szacie jedwabnej ze złotymi lamy1 — 
Przed nim niosą chorągiew wielką, znakomitą, 
Na której w białym polu złoty krzyż wyszyto — 
On na dzielnym rumaku przodkowanie2 bierze, 
Przy nim jadą przybyli w gościnę rycerze. 
Bo niemieckie książęta, hrabiowie, barony, 
Jako błędni rycerze przychodzą w te strony; 
Bo jedni pięknej chwały, drudzy przygód życzą, 
Insi chcą się zapomóc3 pogańską zdobyczą, 
Insi, czując za zbrodnie sumienia wyrzuty, 
Spieszą dopełnić ślubów, lub jakiej pokuty: 
Bo w krainie Germana, Brytana i Galla 
Mnich rycerzy do walki z pogaństwem zapala, 
I chętnie rozgrzeszenia każdemu udziela, 
Kto idzie szczepić w Litwie wiarę Zbawiciela — 
Przyrzeka, że kto zgasi Zniczowe ogniska, 
Ten odpust całkowity i niebo pozyska, 
Zjedna dla się Chrystusa i świętą Maryję, 
Kto sto pogan nawróci albo ich zabije — 
A więc każdy z bojaków te słowa pamięta 
I w szeregach krzyżackich stawają książęta. 
Dzisiaj belgijski Nernur z ich hufcem się wiąże, 
I mężny Hannebergier, sponad Renu książę, 
I Ludwik, pan udzielny brandeburskiej ziemi, 
Stają do boju z Litwą z zastępy mocnemi. 
Mistrz ochoczo przyjmuje chrześcijańskich gości, 
Sprasza kruków do Litwy na żer jej wnętrzności, 
Wkrótce z krwawymi dzioby do jej serca wpadną; 
Tylko piersi skalistej rozwalić niesnadno. 
  1. lama — wstążka naszyta na krawędzi tkaniny. [przypis edytorski] ↩
  2. przodkowanie (daw.) — pierwszeństwo. [przypis edytorski] ↩
  3. zapomóc — tu wzbogacić, będąc w biedzie (por. zapomoga). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis