Loreva

Wieczór w śniegu

Śnieżne dachy obwiesiły szklane okna  
w firanek  
biały błam1. 
Miasto zmierzchu cętkowane w punkty lamp:  
w każdym oknie miedziak dla biednego...  
Pejzaż późny w dziurach śniegu, jak koronka. 
Osiwiały miękkie młode włosy brzóz.  
Rozciągnięty w perspektywach zimy park  
tak się skulił, że zamienił drzewa w kule...  
Wschód księżyca — wniebowstąpi któraś z kul. 
Biały konik 
z garstek śniegu biały koń  
w dzwonkach dzieci z puszczy się wynurzy...  
Ktoś mu gwiazdkę pocałunkiem w czoło wpiął,  
gwiazdkę — — gwiazdy są naprawdę zbyt duże. 
Gwiazdy śniegu — — pocałunki czyichś ust  
zamarznięte... może matki, może bielsze?...  
Podeptane przez przechodnia but  
zwiędłe kwiaty powietrza. 
Lecz ty mała, tak zmalała w tym wieczorze,  
nie narzekaj, patrząc na nie, że świat płaski,  
bo przypomnę ci wtedy w przedszkolach  
malowane przez dzieci obrazki,  
które przecież jeszcze śliczniej... jeszcze gorzej!  
— są płaskie.  
  1. błam — zszyte skóry zwierząt futerkowych, wykorzystywane do uszycia płaszcza bądź jego podbicia. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Andrzej Trzebiński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wieczór w śniegu · Okładka na podstawie: Toshiyuki IMAI@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wieczór w śniegu · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzebinski-wieczor-w-sniegu/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis