Utwór 19 z 31

Śluza

Zanurza głowę, a świata jest nadal za dużo, chociaż trwa głośny
demontaż — koparki pracują nocą, świecąc dla niepoznaki oczami.
Wyjdzie na kawę, niech będzie dziś słodka — dostaje po niej odruchów.

Śniło się nader prawdziwie — żeniłeś się z kimś na kształt jej matki,
a ona tymczasem nosiła bardzo czerwone pantofle. Teraz, rzuć okiem,
przeżywa. Bo już wpłynęła w ten szeroki roztwór.

i dłonie ma
jak do żabki:
się roz
pływa.

Źródło i licencja

Śluza · Barbara Klicka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Śluza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klicka-sluza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.