Loreva

Threnodie XI

„Ein Nichts ist Tugend”, sprach Brutus, da er geschlagen; 
Ein Nichts, wohin man blickt, ein Nichts, wohin wir jagen! 
Wen hat wohl Frömmigkeit je aus der Not befreit? 
Wen hat wohl Güte je vor bösem Fall gefeit? 
Der Menschen Dinge mischt geheim ein feindlich Wesen, 
Das nicht in Obhut hält die Guten, noch die Bösen; 
Wohin sein Atem weht, wird keiner ihm entfliehn; 
Ob schuldig oder nicht, wahllos erreicht es ihn. 
Und wir mit unserm Kram, als ob der Weisheit wär, 
Sind vor Einfält’gen stolz und wissen doch nicht mehr. 
Wir stürmen himmelauf, Gottes geheime Pläne 
Dort auszuspähn, allein der Blick der Erdensöhne 
Ist stumpf dazu. Uns ziehn flüchtige Traumchimären 
In ihren Bann, die sich, wie’s scheint, doch nie bewähren. 
Leid, was tust du mir an? so soll ich beide euch 
Verlieren denn nunmehr: Trost und Verstand zugleich? 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Threnodien · Okładka na podstawie: spazbot29@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Threnodien · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/threnodien/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Spiridion Wukadinović

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis