Loreva
Loreva

Rozdział 32 z 88

VIII

Już północ. Lud w podziemie zebrał się gromadnie, 
Milczy, jak wobec — śmierci, i stos łomów kladnie, 
A wróżka je zapala i kropi oliwą. 
Krwawe blaski po ścianach odbiły się żywo, 
Zaiskrzyły w pancerzach, co noszą mężowie, 
Zaświerkały w koralach na niewieściej głowie, 
Zajaśniały na twarzy siwego brodacza, 
I czarny cień rozliczne gromady otacza; 
A tu cisza, jak w grobie... ledwie posłyszycie 
Huk płomieni, trzask polan i serc trwożne bicie, 
Wtedy wróżka obrządek rozpoczyna wieszczy: 
Skinęła na kapłanów — i sto trąb zawrzeszczy; 
Plączą się w jeden rozgwar najsprzeczniejsze tony 
I rożek chrapowaty, i flet wypieszczony, 
A wszystko przeraźliwe, gwarliwe, niestrojne, 
Aż od echa zadrgało sklepienie spokojne. 
A nad wszystkimi wrzaski, nad wszystkie rozgwary, 
Przemaga krzyk natchniony czarodziejki starej; 
Na oczach ociemniałych błysnął wyraz wściekły, 
Włosy się najeżyły, a usta zapiekły; 
Nie nie widzi, nie słyszy, chyba w głębi ducha, 
Tylko ostatkiem głosu straszną pieśń wybucha. 
Skinęła — ustał rozgwar — znów cisza grobowa. 
Stos pali się powoli — już tylko połowa; 
Ogień jaśniej i równiej oświeca sklepiska. 
Wróżka garśćmi żywicę do płomieni ciska; 
Wybuchnął żwawszy ogień, dym rozwiał się smolny, 
I zagrzmiało z daleka — przestrach mimowolny 
Ogarnął serca Litwy, upadli na twarze. 
Marti trąbom na nowo odezwać się każe,  
I mierzonymi takty z całej siły krzyczy: 
„Poklusie! czarnych piekieł boże tajemniczy! 
Ubłagany, czy groźny, w płomieniu, czy w gromie, 
Wpośród twojego ludu objaw się widomie, 
Powiedz: za co nam pomstę zapowiadasz nieba? 
Jakiej dla cię ofiary, czyjej krwi potrzeba? 
Wskaż na kogo uderzyć, daj mordercze hasło!” 
Umilkła... dopalone ognisko przygasło; 
Więc bierze garście siarki i na węgle rzuca, 
A jak gdyby wołanie zerwało jej płuca, 
Padła pierśmi na ziemię i w prochu się tarza, 
A ze stosu, co płonie, węgli się, rozżarza, 
Buchnęły kłęby dymu, buchnął płomyk sini, 
I trupi blask uderzył po ciemnej jaskini. 
Znowu grom wstrząsnął gmachem z potęgą olbrzymią...  
Cudo!! z siarczystych kłębów, co ze stosu dymią, 
Ukazało się bóstwo! tak straszliwej twarzy, 
Jak tylko senna zmora w gorączce wymarzy! 
Postać naga, koścista, włosata, brodata, 
A ze źrenic spojrzenie, jak płomień wylata, 
A na czole, na ustach i na wzdętym łonie, 
Trzęsie się dzika groźba, gniew straszliwy płonie.  
Była cisza: bo ludzie upadli bez siły, 
Zdaje się, wszystkie piersi oddech przytaiły. 
Tylko Margier nie klęknął, choć twarz jego pała, 
Choć znaczno, że bożyszcze na serce mu działa,  
Nie spuścił nawet oka — oczami mężnemi 
Zmierzyli się bóg piekieł i bohater ziemi.  
Ale ognik siarczysty gaśnie, dogorywa,  
I nadziemskie widziadło z dymem się rozpływa, 
Wróżka powstaje z ziemi i ogień roznieca;  
Poklus zniknął z podziemia — tylko twarz kobieca 
Pobladła, posiwiała, jakby konająca; 
Zwraca się ku ludowi — i z piersi wytrąca 
Słowa ciche, powolne, jak gdyby kaskada,  
Jak strumyk, co do Wilii z gór Ponarskich spada:  
„Poklus objawił wolę... drzyj, książę Margierze!  
Nad baszty twego zamku wnet chmura się zbierze: 
Chowasz dziecię z krwi obcej, co Litwę wyniszcza 
Własna krew przygotuje płomienia i zgliszcza, 
Które dom twój zagubią — zagubią cześć bożą, 
Wrogom bramę do Litwy na oścież otworzą.  
Nie ukoisz inaczej wyroków srogości, 
Chyba krwią pacholęcia, co w twym domu gości.  
I nie dalej, jak jutro w północnej godzinie  
Niech krew młodego jeńca na ołtarz popłynie, 
A ciało jego spalić w ofiarnej pożodze, 
A proch rzucić na wiatry przy rozstajnej drodze!” 
Tak mówiła wróżbiarka znękana i blada, 
Słania się wysilona i na ziemię pada. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis