Loreva
Loreva

Utwór 17 z 23

Chałupa

Gdy się żal do świata wiśniami napłoni, 
Będę ci chałupę budował w ustroni.  
Błyskuńcem siekiery pień rozszczepię w deski, 
W szalejącą twardziel wbiję gwóźdź niebieski.  
Porozwieram w słońce okna przeciwsenne, 
Żeby po pułapie strachy pełzły dzienne.  
Przesosnowe progi do twych stóp przymuszę, 
A świetlicy każę jaśnieć w twoją duszę.  
Poobciosam niebyt tak, że będzie gładki 
I wyryję na nim wzorzyste zagadki. 
Ulegnie mym dłoniom niepochwytność świata 
I krzepkiego drzewa osoba liściata. 
Oczom twym przywłaszczę wszystek las i pole, 
Ustom podam w szepcie moją wolną wolę!  
Wolną podam wolę na złoconej misie, — 
Niech panuje światu moje widzimisię!  
Niech ci się spodobam groźny, zły i dumny, 
Bylebym się w drzewie nie dorąbał trumny!  
Bylebym w nicości nie brzęczał jak komar! 
Bylebym się w słońcu do Boga nie domarł! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Chałupa · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Chałupa · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-chalupa/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis