Loreva

X

1.

Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie! 
Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny 
W bezmierny przestwór na swych puchach niesie, 
Ulata duch mój, sam w melodie plenny1. 
Syt jestem ziemi, z tej kaźni codziennej 
Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie, 
W akordy hymnów pierwotnych brzemienny, 
Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się. 
Jest zapomnienie w twej pieśni; jest lube, 
O rozśpiewany, o szumiący lesie, 
W fali twych tonów rozpłynięcie bytu; 
Jest w nich tajemne przeczucie, że zgubę 
Tego, co duszy wybawieniem zwie się, 
Chowają w sobie dziedziny błękitu... 
  1. plenny — wydający plon. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

X (Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie...) · Okładka na podstawie: Robert | www.robertvandijk.com@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

X (Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza-x-tesknie-ku-tobie-o-szumiacy-lesie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis