Loreva
Loreva

Utwór 111 z 165

Dwa pieski

Azor i Wierniś byli dwaj bracia rodzeni, 
A że często naturę wychowanie zmieni, 
Różnicę między braćmi wielką spostrzeżono. 
Azorka łakociami samemi karmiono, 
Na puchach piesek spoczywał, 
A jeszcze się czasem gniewał. 
Wierniś jadł co mu dali, chleb nawet razowy, 
I nigdy mu wymysły nie przyszły do głowy. 
Nadeszły inne czasy, nastąpiła zmiana, 
Utracił Azor łaskawego pana; 
Nikt mu przysmaków nie dawał, 
Dosyć kiedy miał kości, albo chleba kawał. 
Nic mu nie smakowało, a Wierniś się dziwił, 
Że się czasem braciszek i na mięso krzywił. 
Co więcej: Wierniś sobie spał smacznie na dworze, 
A braciszek i oka zamrużyć nie może; 
Słowem, czy ścisły mrozy, czy przyszły ulewy, 
Drżał od zimna i płakał Azor nieszczęśliwy. 
I człowiek, gdy w pieszczotach z młodu wychowany, 
Nie potrafi cierpliwie znieść losu odmiany. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dwa pieski · Okładka na podstawie: Dogs playing, Robert Nyman@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dwa pieski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dwa-pieski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis