Loreva
Loreva

Utwór 18 z 27

[Już czas ukochać w sadzie...]

Już czas ukochać w sadzie pustkowie bezdomne, 
Ptaki niebem schorzałe i drzewa ułomne, 
I płot, co tyle desek w złe stracił godziny, 
Że na trawę cień rzuca przejrzystej drabiny. 
Już czas ukochać wieczór z tamtej strony rzeki, 
I zmarłego sąsiada ogród niedaleki, 
I ciemność, co, nim duszę sny do snu uprzątną, 
Żywi nas po kryjomu dobrocią pokątną.  
Już czas ciułać okruchy ostatniego znoju 
W ubogich złocistościach zlękłego pokoju, 
I skroń złożyć w twe ręce, wycieńczone mgłami, — 
I nie płakać — nie płakać wspólnymi siłami! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Już czas ukochać w sadzie...] · Okładka na podstawie: A year at the table - day 46, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Już czas ukochać w sadzie...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-juz-czas-ukochac-w-sadzie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis