Loreva
Loreva

Utwór 12 z 16

Strażak

Czy Warszawę zmrok osnuwa,  
Czy ją złocą zorze,  
Na wieżycy strażak czuwa,  
Czuwa w imię Boże.  
Niechno tylko ze swej wieży 
Dojrzy odblask krwawy,  
Wnet na sygnał w dzwon uderzy 
Dla swej braci żwawej.  
Błyszczą kaski, grzmi podkowa 
Wśród Warszawian rzeszy,  
Pędzi cwałem straż ogniowa,  
Na ratunek śpieszy.  
Zuchowate widać twarze,  
Bez śladu obawy —  
I już stoją przy pożarze 
Strażacy Warszawy.  
Ci kierują sikawkami,  
Inni pną się w górę,  
Płomień bucha wkrąg iskrami,  
Pędzi chmury bure.  
Lecz strażacy z butą znaną 
Niczem się nie straszą,  
I dopóty nie ustaną,  
Aż pożar ugaszą.  
Choć im nieraz grożą rany,  
Tak jakby na wojnie,  
Pod ich strażą gród kochany 
Może spać spokojnie.  
Dzielne serca w piersiach biją,  
Szczerzy z nich junacy,  
Więc krzyknijcie: Niechaj żyją 
Warszawscy strażacy!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Strażak · Okładka na podstawie: Andrew Malone@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Strażak · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szopka-strazak/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis