Loreva
Loreva

Utwór 2 z 108

Do Anny

Królowi rówien, a jeśli się godzi 
Mówić co więcej, i króla przechodzi, 
Anno, kto siedząc prawie przeciw tobie, 
Przypatruje się coraz twej osobie 
I słucha twego śmiechu przyjemnego, 
Co wszytkich zmysłów zbawia mię, smutnego, 
Bo skoro namniej wzrok skłonię ku tobie, 
Słowa nie mogę domacać się w sobie; 
Język mi zmilknie, płomień się w mię kradnie, 
W uszu mi piszczy, noc przed oczy padnie, 
Pot przez mię bije, drżę wszytek i bladnę, 
Tylko że martwy przed tobą nie padnę. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Księgi wtóre · Okładka na podstawie: mickeysucks@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Księgi wtóre · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis