Loreva
Loreva

Utwór 53 z 78

Rumak i źrebiec

Koń w rzędzie sutym, zewsząd szklniący1 złotem, 
Rżąc deptał ziemię pod jeźdźcem zuchwałym, 
Źrebiec bez uzdy posuwisty lotem 
Uginał trawy w pędzie wybujałym. 
Razem ku sobie zbliżyły się oba. 
Rzekł rumak: «Patrzaj, jaka moja postać! 
Siodło, rząd złoty jak ci się podoba? 
Przyznaj, bez jeźdźca trudno tego dostać. 
Na wspaniałości wcale się nie znacie, 
Tułacze w łąkach2 jak nikczemne bydło». 
«Prawda — rzekł źrebiec — jednakże, mój bracie, 
Chociaż to złoto, przecież to wędzidło». 
  1. szklniący — błyszczący, lśniący. [przypis edytorski] ↩
  2. w łąkach — na łąkach. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Rumak i źrebiec · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Rumak i źrebiec · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rumak-i-zrebiec-bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis