Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić

całuje Piotrusia w kurzajkę na nosie

daje mu usta

inkasuje usta i wsadza je do słoja ze spirytusem

razem

dożywa do stu lat, wskutek czego wyrasta mu śnieżna broda do podłogi. Powstało w ciągu tego czasu Antyimperialistyczne Imperium Słowiańskie. Hitler oczywiście odnalazł się i jest strażakiem w jednym z hamburskich teatrów. Bernard Shaw 1postanowił umrzeć. Mistinguett2 — nie

dożywa następnych stu lat i całkowicie upodabnia się do prasłowiańskiego wykopaliska

Hitler zaczyna kombinować. Gerard Bernard Shaw absolutnie umiera. Słowianie wreszcie nauczyli się zgody i skromności, a Baczyński żąda następnych „Stu lat”, bo mu się to strasznie spodobało.

protestują i wychodzą przerażeni na lewo

się rozsypuje ze starości z sienieradzkim trzaskiem

Anons: W jednej z najbliższych „Zielonych Gęsi” do wesołej gromadki przekrojowej, złożonej z: 1) prof. Baczyńskiego, 2) Hermenegildy Kociubińskiej, 3) Psa Fafika, 4) Piekielnego Piotrusia i 5) Niefrasobliwego Gżegżółki, dołączy się, kochani, nowa Postać: 6) OSIOŁEK PORFIRION. Szan. Autor obmyślał OSIOŁKA PORFIRIONA przez całe 6 (sześć) lat za drutami niemieckiego obozu Altengrabow, nie więc dziwnego, że jest to postać groteskowo-heroiczna. OSIOŁEK PORFIRION to fenomen: dzieli, mnoży, ryczy, mówi śmieszne wiersze i... pracuje.