Loreva

Miłość bez jutra

Mój sen śmiertelny ciałem spełniasz 
i słowem płochym w śnie poczętym; 
puszysta włosów twoich perła 
jak promień krągły w pościel spływa, 
gdzie dłoń pierzasta jak z igliwia 
rozdziela cienie ciał od lęku. 
Mówimy szeptem krwi łagodnej 
słuchając w sobie: niech w nas płynie, 
niech niesie — światło jak w roślinie 
prześwietli serc planety małe 
i obudzimy się słuchając 
szelestu chmur i grania wody. 
Bo tyle tylko jest w nas ciepła, 
co dłoń zdziwiona objąć zdoła, 
i trwogi tyle, co zakrzepła 
wyryje w twarzy łza jak z ognia 
i głosu w nas, co wydać może 
w kielichu warg języka ostrze. 
Niech płynie w nas — mówimy jeszcze 
ten szmer ciemności, póki księgę 
obłoków wiatr przegina miękką. 
Bo tyle tylko wiary w pieśni, 
ile obrazu pod powieką 
ziemi odbitej ostatecznie. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Gajcy

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Miłość bez jutra · Okładka na podstawie: Alyson Hurt, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Miłość bez jutra · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-milosc-bez-jutra/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis