Loreva
Loreva

Rozdział 49 z 76

4

Człowiek spokojnie siedział sobie z boku: 
Z brody sędziwej lata widać mnogie, 
A że nie widzi, z zapadłego wzroku. 
Trzymał na nodze założoną nogę; 
Na niej wsparł lirę i tonów próbował, 
Niby przypomnieć piosnkę usiłował. 
Kamrat Nebabie nie bardzo przyjemny. 
Więc z góry krzyknie, ku starcowi skoczy: 
«Dziadu! Kto jesteś? Co robisz w tym borze?». 
Z wolna, drwiąc prawie, odpowiedział ciemny1: 
«Jak mowa groźna, taka twarz być może; 
Dziękuję Bogu, że mi wydarł oczy». 
I znów spokojnie wziął się do brząkania, 
Jakby wszystkiego zbył tą odpowiedzią. 
«Nikt żartem nie zbył mojego pytania! 
Bóg cię tu przyniósł, diabeł nie wyniesie! 
Starcze, kto jesteś? Co robisz w tym lesie?» 
I siłą starca pochwycił niedźwiedzią, 
Ale w krwi zimnej lirnik jednakowy: 
«Puść! Strunę urwiesz, a nie kupisz nowéj. 
Gdym już tak bardzo nieprzyjemny tobie, 
Ty widzisz dobrze, jam ślepy na obie2: 
To zamiast gniewów i tego hałasu 
Na trakt ubity wyprowadź mię z lasu 
Albo mię przeproś, daj grosz jaki w rękę — 
A na dobranoc usłyszysz piosenkę». — 
«Diabeł, nie ślepiec; w miejscu odpowiedzi, 
Niezlękły groźbą, jak z kamienia siedzi» — 
Pomyślał Kozak, skrycie się uśmiéchnie, 
Bo już i gniewu uniesienie cichnie. 
«Czemu to, ślepcze, nie masz przewodnika?» 
Już łagodniejszym zapytał się głosem. 
Dziad się uśmiechnął. «Hm! — mruknął pod nosem — 
U mnie to kostur, co u kogo pika. 
W słotę, w pogodę, czy to dniem, czy nocą, 
Całą Ruś przejdę za jego pomocą. 
A od Kaniowa aż do samej Smiły 
Wszystkie pod ręką poznam ci mogiły; 
Pień tobie każdy poznam nad mą drogą. 
Każdą murawkę, co nastąpię nogą. 
Ale kiedym się odbił od kamratów 
I tutaj blisko smacznie odpoczywał, 
Ktoś mi dziadowskich pozazdrościł gratów 
I skradł kostura. Prawda, był okuty, 
Stanie za szablę. Czyś się już przegniewał? 
Długi gniew grzechem. No, będę ci śpiéwał 
Na zgodę; tylko daj mi dwie minuty, 
Że sobie lirę do głosu nastroję. 
O! Wszędzie, wszędzie lubią pieśni moje». 
Nebaba ani zezwala, ni wzbrania. 
Więc lirnik zaczął po chwili brząkania. 
  1. ciemny — tu: ociemniały, ślepiec. [przypis edytorski] ↩
  2. ślepy na obie — całkowicie ślepy, z obojgiem oczu niewidzących. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis