Utwór 21 z 158

Maszynka do mięsa

Kosztowała niedrogo:
pożyczyłam od kogoś,
ten ktoś zgasł i wygasła pretensja1.

Dziś jest ona na wieki
chlubą mej biblioteki,
ta kochana maszynka do mięsa.

Kiedy obmyślam meniu2,
to przez kuchnię w natchnieniu,
że tak powiem, jak anioł płynę;

i tę maszynkę w ręce
biorę, i na niej kręcę
wieprzowinę, cielęcinę, baraninę.

Refren

Maszynko ma-a-a-a,
ty mi służysz wciąż znakomicie,
i ty, i ja-a-a-a
zawsze razem płyniemy przez życie.

A życie trwa-a-a-a
i trwa miłość w mym sercu ogromna,
i wciąż kocham jednako,
i wciąż dźwięczy jak akord
ta maszynka, miłość i ja.

KURTYNA

Z powodu niemilknących oklasków nie opada absolutnie.

11 września 1949

pretensja — prawo roszczone do czegoś. [przypis edytorski] ↩
meniu — menu; zapis oddający wymowę użyty w celach humorystycznych. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Cztery piosenki o przedmiotach codziennego użytku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-cztery-piosenki-o-przedmiotach-codziennego-uzytku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.