Utwór 45 z 61

Upiór

Ty, co niby stal niemylna1,
Wnikłaś w pierś mą udręczoną,
Co jak czartów zgraja silna,
Zbiegłaś strojną i szaloną,
Czyniąc sobie tron i łoże,
Z upadłego mego ducha,
Żem skut z tobą, podły tworze,
Jak galernik do łańcucha,
Gracz namiętny do gry pęta,
Opój2 do swej butelczyny,
Jak robactwo do padliny, —
O! przeklęta, bądź przeklęta!
I błagałem ostre miecze:
„Wyswobódźcie mię z niewoli!”
I zatrutem błagał ciecze:
„Niech jad słabość mą wyzwoli!”
Lecz, wzgardziwszy mną w niedoli,
Rzekły do mnie jad i miecze:
„Tyś niegodzien, by z niewoli
Wyswobadzać cię, człowiecze!
Gdybyś, głupcze, pęt się zbawił3,
Naszych starań wysiłkami,
Ty byś wskrzesił całusami

Wampira, który cię dławił4!”

niemylny — nieomylny. [przypis edytorski] ↩
opój — człowiek nadużywający alkoholu. [przypis edytorski] ↩
zbawić się — uratować od czegoś, wyzwolić; pozbyć się czegoś. [przypis edytorski] ↩
dławić — dusić, prześladować, gnębić. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Upiór · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-upior/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.