Loreva
Loreva

Utwór 158 z 158

Akt II

Dekoracja: biblioteka Barona. Pośrodku biblioteki niepokojących rozmiarów słoik.

BARON

cierpiący; na stronie

Gdyby dusza nie była nieśmiertelna, powiedziałbym, że zostałem śmiertelnie zraniony w duszę. Kobiety, kobiety!

Pukanie.

Antre1!

BARONOWA

wchodząc

Czy nie napijesz się czego, Dżymi?

BARON

Owszem, dziękuję.

szczęka zębami.

BARONOWA

Ale przebóg! cóż znaczy ten złowieszczy słoik?

BARON

Ha-ha! Zaraz się dowiesz o wszystkim. Janie!

JAN P.

wchodząc

Pani dzwoniła?

BARON

Nonsens. Pani nie dzwoniła i już nigdy dzwonić nie będzie. Giń, wiarołomna!

porywa wraz z Janem P. Baronową i obaj pakują tę ostatnią do przygotowanego słoika, zalewając zawartość octem.
Uwaga: pozostałe fazy peklowania z uwagi na nerwy PT. Publiczności odbywają się za sceną.
  1. Antre (franc.) — wejść! [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Żywcem zapeklowana · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-zywcem-zapeklowana/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis