Loreva
Loreva

Utwór 19 z 24

Głos rospaczy

Sagt verborg’ne Mächte! warum wüthen 
So viel Stürme nieder unsre Blüthen? 
Warum fühlt der Mensch nur seinen Tod? 
Tiedge.
Wiatr się wzmaga, burza bliska,  
Wśród ciemnéy morza toni,  
Któż od zguby nas obroni,  
Która z każdéy fali tryska?  
Co raz głośniéy grzmi i łyska,  
Wsciekły wiatr za nami goni,  
Któż nas wyrwie z tego dłoni!  
Którem grom za gromem ciska;  
Z łzami błagamy o Panie!  
Ratuy nas od wód topieli! — —  
Ach on naszych klęsk nie dzieli,  
On nas wtrąca w wód otchłanie;  
Próżne ięki, próżne żale,  
Zimnym grobem dla nas fale!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Karol Bołoz Antoniewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Głos rospaczy · Okładka na podstawie: josue armando serrano, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Głos rospaczy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-glos-rospaczy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis