Loreva
Loreva

Utwór 18 z 25

Pieśń XVII

Słońce już padło3, ciemna noc nadchodzi, 
Nie wiem, co za głos uszu mych dochodzi; 
Postoję mało4, a dowiem sie pewnie, 
Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie. 
«Już to dziesiąte lato5 niebo toczy, 
Jako me smutne zawsze płaczą oczy; 
A dokąd mi sie miły mój nie wróci, 
Żaden na świecie troski mej nie skróci. 
Już wszyscy inszy nazad przyjechali, 
Którzy nieszczęsnej Troje dobywali; 
Jam tylko sama bez męża została: 
Sroga Fortuna, ta mi go zajźrzała6. 
Bodaj był w ten czas, gdy do Sparty płynął, 
Ten cudzołożnik7 na morzu zaginął! 
Uszłabych była8 tej ciężkiej żałości, 
Przed którą prawie9 schną dziś moje kości10. 
Jako ptak, kiedy towarzysza zbędzie11, 
Nigdy na rózdze12 zielonej nie siędzie, 
A między bory i pustymi lasy 
Sam jeden lata po swe wszystkie czasy13, 
Tak ja, nieszczęsna, w jego niebytności 
Muszę być zawżdy14 w trosce i w żałości; 
Chronię sie ludzi15, sama nie wiem czemu, 
Radam, gdy świadka nie mam płaczu swemu. 
Bałam sie zawżdy, póki wojna trwała, 
Alem wżdy16 o nim, nieboga, słyszała; 
Teraz nie wiedzieć, gdzie po świecie błądzi, 
A wierne serce zawsze gorzej sądzi17. 
Troszczą mię18, smutną, srogie morskie wody, 
Troszczą mię wiatry i złe niepogody, 
Troszcze mię wszystko, cokolwiek być może; 
Tobie go ja tam poruczam19, mój Boże! 
I to mi czasem na myśl więc przychodzi 
(Bo łacno20, gdy chce, nieszczęście ugodzi), 
Że moje serce prózno sie frasuje, 
A on podobno21 gdzie indziej miłuje. 
Źleć by mi płacił moje życzliwości, 
Bych miała doznać takiej niewdzięczności; 
Bodajbych pierwej ostatnie22 skonała, 
Niżli nowiny takiej doczekała! 
Aleć ja dufam jego szczerej cnocie, 
Że mię nie będzie chciał mieć w tym kłopocie; 
Będzie pamiętał i statecznie chował 
Miłość i wiarę, którą mi ślubował. 
Usilne23 wiatry, co morzem władacie, 
Jesli też kiedy, co to miłość, znacie, 
Dodajcie mu tak szczęśliwego biegu, 
Że wrychle stanie24 na ojczystym brzegu». 
  1. Ks.1, Pieśń XVII — pieśń jest oparta na motywach listu Penelopy do Ulissesa z Heroid Owidiusza. Wprowadzająca strofa pierwsza jest oryginalna. [przypis redakcyjny] ↩
  2. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
  3. Słońce (...) padło — słońce zaszło; zapadło za horyzont. [przypis redakcyjny] ↩
  4. mało (starop.) — trochę. [przypis redakcyjny] ↩
  5. lato (daw.) — rok. [przypis redakcyjny] ↩
  6. Fortuna (...) zajźrzała — los pozazdrościł. [przypis redakcyjny] ↩
  7. cudzołożnik — chodzi tu o Parysa, który porwał Helenę, co stało się przyczyną wojny trojańskiej; z tej wojny wracał przez 10 lat Ulisses, na którego czeka skarżąca się tutaj Penelopa. [przypis redakcyjny] ↩
  8. uszłabych była (starop.) — uniknęłabym. [przypis redakcyjny] ↩
  9. przed którą prawie — z powodu której całkiem. [przypis redakcyjny] ↩
  10. schną dziś moje kości — zwrot przysłowiowy posiadający genezę biblijną, oznacza tęsknotę („usychanie” z tęsknoty), utratę sił z nią związaną. [przypis redakcyjny] ↩
  11. zbyć (tu: 3 os. lp: zbędzie) — stracić. [przypis redakcyjny] ↩
  12. na rózdze — na gałęzi. [przypis redakcyjny] ↩
  13. po swe wszytkie czasy — przez całe swoje życie. [przypis redakcyjny] ↩
  14. zawżdy (starop.) — zawsze. [przypis redakcyjny] ↩
  15. chronię sie ludzi — chronię się przed ludźmi; unikam ludzi. [przypis redakcyjny] ↩
  16. wżdy (starop.) — przynajmniej. [przypis redakcyjny] ↩
  17. gorzej sądzić — spodziewa się czegoś złego. [przypis redakcyjny] ↩
  18. troszczyć (starop.) — martwić, niepokoić, trapić; troszczą mię: trapią mnie. [przypis redakcyjny] ↩
  19. poruczać (starop.) — oddawać pod opiekę, polecać. [przypis redakcyjny] ↩
  20. łacno (starop.) — bez trudu, łatwo. [przypis redakcyjny] ↩
  21. podobno — być może. [przypis redakcyjny] ↩
  22. ostatnie (starop.) — ostatecznie. [przypis redakcyjny] ↩
  23. usilny — tu: silny, natarczywy. [przypis redakcyjny] ↩
  24. że wrychle stanie — żeby rychło (szybko) stanął. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń XVII (Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi...) · Okładka na podstawie: Mangiu@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pieśń XVII (Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze-piesn-xvii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis