Loreva

W starym parku

W odwiecznym parku opuszczona 
Mała sadzawka wiecznie śpi 
I pleśń powleka ją zielona 
Od długich dni... 
Raz nad jej mętem długom stała, 
Gdy w blasku dyszał cały park: 
Rzekłbyś, że żyje, drży i pała 
od ech i skarg. 
Wszystko rozkwita w blasku słońca, 
Kwiat każdy śpiewa wonną pieśń, 
A ta sadzawka stoi śpiąca, 
Spowita w pleśń. 
Rzuciłam kamień w toń zieloną 
I kamień z pluskiem upadł w dół, 
Rozdarłszy martwej rzęsy łono 
Szeregiem kół. 
Spod rzęsy czarna głąb wyjrzała 
I słońce na niej błysło skrą, 
Aż znów ją zwarła pleśń zmartwiała 
Zieloną rdzą. 
Ale już odtąd sen odwieczny, 
Jaśniejszy będzie w łonie wód, 
Bo fala wzięła blask słoneczny 
Aż tam na spód. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W starym parku · Okładka na podstawie: Tony Fischer , CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W starym parku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ostrowska-w-starym-parku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis