Loreva
Loreva

Utwór 14 z 52

Wycinanka na liście

Aureole szczerbione w wieczny znak rodzaju, rozpalone, 
wezbrane, żegnające owoc, zrównane z ogniem w komorze 
jesieni, czy potrafię je zmówić nim zgasną? Niebo rdza- 
mi zachodzi, cień wyżera grube łyki trawy, karmi ziemię  
w ostatnich olejach. Chłodne odpoczywanie świętych nie 
nazywanych, w wielkim bezimieniu gorącymi strzałami 
przez śmierć trafionych. A mnie ledwo czerwień. 
Źródło i licencja

Pokrewne · Krystyna Miłobędzka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Pokrewne · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/milobedzka-pokrewne/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis