Utwór 5 z 158

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić:

Uroczyste otwarcie sezonu!

Premiera prasowa!

Teatrzyk „Zielona Gęś”

wbrew rozsiewanym plotkom

o szaleństwie Autora

i wynikłym stąd kryzysie repertuarowym

ma zaszczyt prosić

całą prasę krajową i zagraniczną

na swoją pierwszą w obecnym sezonie

premierę prasową

Luminarze prasy, jak również PT. miliony

widzów i entuzjastów

Najmniejszego Teatru Świata

ujrzą za chwilę (cierpliwości!) pierwsze z cyklu

naszych nowych, oszałamiających przedstawień.

gong

Prześwietna publiczności!

Nie szczędząc wysiłków i kosztów, niniejsze Offficjalne rozpoczęcie sezonu i nową epokę w dziejach desek naszego Teatru inaugurujemy złotą plamą na prześcieradle Historii

gong

tj. słodkometrażówką w siedmiu kolorach

pt.

Bal u prof. Bączyńskiego

gong

Kurtyna!!

PIES FAFIK

do Hermenegildy Kociubińskiej

Walczyk, ach, walczyk! Pod twą piersią
w walczyku czas jak sen pomyka.
Mogęż1 więc prosić, słodka Herciu,
mogęż więc błagać do walczyka?

HERMENEGILDA

Fafuniu, kiedy tańczę z tobą,
widzę świat cały na niebiesko,
na złoto i na szafirowo —
O, jakże ślicznie tańczysz, piesku!

Tańczą.

PROF. BĄCZYŃSKI

stosując sobie za firanką dyskretny zastrzyk z penicyliny2

Hej, muzykanci, muzykanci,
rąbcie mnie tonem, saksofonem!
Profesor sobie dziś zatańczy
z mądrym Osiołkiem Porfirionem.

Wychodzi zza firanki i zbliża się do Porfiriona.

OSIOŁEK PORFIRION

do Profesora

Bączynder złoty, witam pana!
W czołobitnościach cały gnę się.
Cóż to za rozkosz niesłychana
spotkać się znów w „Zielonej Gęsi”!

PIEKIELNY PIOTRUŚ

w cylindrze

Z gazem, panowie! Z biglem3, panie!
Najprzód koszyczek, potem kółko.
Serwus, Alojzy! Szanowanie!
W ramiona moje pójdź, Gżegżółko.

Tańczy z Gżegżółką.

WSZYSCY

Supersymfonia! Superfosfat4,
kiedy się frak z dekoltem styka.
Walczyk, ach, walczyk! Nocy boska!
Tańczmy więc całą noc walczyka.

Tańczą całą noc.

ZIELONA GĘŚ

O, jakże jestem dziś wzruszona,
gdy znów pod moim starym szyldem
widzę Fafika, Porfiriona,
Gżegżółkę i Hermenegildę!

uciera łzy radości nogą zachwytu; kontynuuje

Ileż to gaśnie gwiazd wysokich!
Jakież wyłażą z worków szydła!
Wieki mijają i epoki,
a ja wciąż trwam, Zielonoskrzydła.

Nie posiada się ze szczęścia.

WSZYSCY

otaczają Zieloną Gęś, śpiewają i tańczą wokół Zielonej Gęsi

Z bufetu najsmaczniejsze kąski
dla ciebie zawsze, Gąsko, mamy!

PROF. BĄCZYŃSKI

zza firanki, gdzie pakuje sobie znowu penicylinę

Ach, tańczmy wokół Zielonej Gąski,
naszej mitologicznej mamy.

OCIEMNIAŁY PIANISTA

Co noc to samo: bębnić, bębnić!
W rozpuściem stracił5 moje ślepia.
Cóż mi zostało? Cztery zęby,
rozpacz, artretyzm i fortepian.

Traci panowanie nad sobą.

KURTYNA

No, ale zapiał już kur trzeci,
jak by to rzekł Mickiewicz Adam.
Żegnajcie, starcy, wdowy, dzieci!
Czas czynić mą powinność: Spadam.

Spada.

24 października 1948

mogęż — inaczej: czy mogę; forma skonstruowana z czasownika oraz partykuły pytającej -że/-ż. [przypis edytorski] ↩
penicylina — antybiotyk hamujący rozwój licznych gatunków bakterii. [przypis edytorski] ↩
bigiel — tu: werwa, zapał, energia. [przypis edytorski] ↩
superfosfat — sztuczny nawóz fosforowy; stanowi mieszaninę rozpuszczalnego kwaśnego fosforanu wapnia i gipsu. [przypis edytorski] ↩
w rozpuściem stracił — inaczej: w rozpuście straciłem (daw. konstrukcja z przestawną końcówką czasownika). [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bal u prof. Bączyńskiego · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-bal-u-profesora-baczynskiego/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.