Loreva
Loreva

Utwór 90 z 165

Zboże we młynie

Zboże na mąkę oddane do młyna, 
Widząc zgon bliski, tak mówić poczyna, 
„Panie młynarzu! uważcie też przecie, 
Jakąż z mej śmierci korzyść mieć będziecie? 
Nie lepiejby to było rozsiać na zagony, 
I obfite zbierać plony? 
Na to młynarz odpowie: „śmierć nas wszystkich czeka, 
Tak was ziarnka, jak człowieka. 
Wszystko ma przeznaczenie; już zasiane pola, 
Wam inny los przeznacza odwiecznego wola. 
Lecz nie drżyjcie przed śmiercią; żadne z was nie zginie 
Postać zmienicie jedynie. 
Wszystko, co was teraz szpeci, 
Na bok odleci. 
W drobnym pyłku, pyłku czystym, 
Jaśniejąc blaskiem śnieżystym, 
Wnijdziecie w wspaniałe sale, 
W postaci świetnej na bale, 
A za mężną śmierć w tej chwili, 
Będą was wszyscy wielbili.” 
Skończył, a chlubnie umrzeć wszystkie sobie życzą, 
Śmierć utraca okropność, staje się słodyczą.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zboże we młynie · Okładka na podstawie: Richard Walker@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Zboże we młynie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zboze-we-mlynie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis