Utwór 14 z 21

Sen na jawie

Ej, sosny, sosny wy zielone!
W rozmówce z wami wiatr szeleści;
Ja biedna — młoda — we łzach tonę —
Nie dodawajcie mi boleści.

Tu w cudzej stronie, jak we trumnie,
Powietrze nawet mnie uciska...
Mateczko moja, przyjedź ku mnie,
Dla serdecznego zobaczyska.

Koniku wrony, zażyj biegu:
Dam ci obroku, dam i siana!
Nie stawaj, matko, na noclegu,
Jedź nieumyta, niedospana!

Umyjesz tutaj białe ręce,
Tu proch obetrzesz z miłych liczek:
Jak łezka woda w mej studzience,
Jak śnieg bieluchny mój ręczniczek.

Pierś moja ciebie ukołycha,
Sokole oczki sen zamruży...
Czeladko1 miła, miej się z cicha!
Spoczywaj, matko, po podróży!

I piersi k’piersiom już się bliżą2,
I serce k’sercu już się tuli...
Czeladko moja, kwap3 się chyżo4
Po ptasie mleczko dla matuli...

Ach, jakże błogo śpi!... Mój Boże!
Nie słucha czeladź mnie zuchwała:
Zbudzili — matkę... puste łoże...
Nie przyjechawszy — odjechała...

Źródło i licencja

Domena publiczna · Wincenty Korotyński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czem chata bogata, tem rada · Okładka na podstawie: Eric Huybrechts@Flickr, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Czem chata bogata, tem rada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.