Loreva
Loreva

Utwór 17 z 22

Babie lato

Słońce zwieszone na samotnej skale,  
Dawną potęgę zbierając raz jeszcze,  
Rozrzuca pyłów rozświetlone deszcze 
Na jasne, czyste, przeogromne dale...  
Po łąkach jasną falą się przelewa,  
Wzbija pył z kwiatów i upojne wonie,  
Między gałęzi złote wplata tonie 
I pieści zżółkłe, konające drzewa.  
Patrz... między liśćmi chwieją się i świecą 
Jakieś włókienka złote i pajęcze,  
Słońce w sieć nitek cudne wpięło tęcze,  
Wiatr je rozrzuca... zrywają się, lecą,  
I płyną, płyną hen na łany żytne 
Niby marzenia złote... nieuchwytne.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Henryk Zbierzchowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonety · Okładka na podstawie: ça y est ! c'est l'été !, anne arnould, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonety · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-sonety/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis