Loreva
Loreva

Utwór 1 z 5

Do paniej

Imię twe, pani, które rad mianuję, 
Najdziesz w mych rymiech często napisane, 
A kiedy będzie od ludzi czytane, 
Masz przed inszymi, jesli ja co czuję1. 
Bych cię z drogiego marmoru postawił, 
Bych cię dał ulać i z szczerego złota 
(Czego uroda i twa godna cnota), 
Jeszcze bych cię czci trwałej nie nabawił. 
I mauzolea, i egiptskie grody 
Ostatniej śmierci próżne być nie mogą2; 
Albo je ogień, albo nagłe wody, 
Albo je lata zazdrościwe zmogą; 
Sława z dowcipu3 sama wiecznie stoi, 
Ta gwałtu nie zna, ta się lat nie boi. 
  1. Masz przed inszymi, jesli ja co czuję — przewyższasz innych, jeśli ja trafnie to czuję. [przypis redakcyjny] ↩
  2. Ostatniej śmierci próżne być nie mogą — nie mogą ostatecznie być wolne od zagłady. [przypis redakcyjny] ↩
  3. Sława z dowcipu — sława oparta na talencie poetyckim. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Fraszki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis