Loreva
Loreva

Rozdział 9 z 179

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić: pogodny film rysunkowy produkcji angielsk…

Teatrzyk „Zielona Gęś”







ma zaszczyt przedstawić:







pogodny film rysunkowy







produkcji angielskiej







pt.

Fafik i robaczki świętojańskie

Występują:
  1. PIES REDAKCYJNY FAFIK — rzekomy terier szkocki
  2. ROBACZKI ŚWIĘTOJAŃSKIE
  3. i GŻEGŻÓŁKA — ale tylko epizodycznie i w sposób kompromitujący
Scena przedstawia ganek historycznego dworku. Wieczór. Ani liść nie drgnie.

FAFIK

na ganku

GŻEGŻÓŁKA

z podejrzaną uprzejmością pokazuje Fafikowi gęś, śpiącą pod drzewem tulipanowym

Fafik, popatrz, gęś!

FAFIK

Niemożliwe. Pan nie czyta „Przekroju”1. Gęś jest zielona. Af! af!

czyta „Przekrój”

„Przekrój” mi się nie podoba. Gęś mi się nie podoba. Nic mi się nie podoba.

GŻEGŻÓŁKA

Fafik! Fafuchna! Pożycz mi tysiąc złotych.

FAFIK

nakłada okulary

Mój młody człowieku, im bardziej poznaję ludzi, tym więcej przekonuję się do zwierząt. Nie pożyczę. Chyba że mi pan przedstawi zaświadczenie z Okrągłą Pieczątką2, że jest pan psem. I jeszcze jeden warunek: jako pies zagra pan jeden kawałek na fortepianie. Wtedy wyskrobię panu dwa kawałki.

GŻEGŻÓŁKA

Jestem niemuzykalny!

odchodzi z płaczem

ROBACZKI ŚWIĘTOJAŃSKIE

nadlatują nad ganek wielkim rojem w kształcie liry

FAFIK

zdejmując okulary

Znowu lecą te bezużyteczne światłobzdrynie. Af! af! af! af!

ROBACZKI ŚWIĘTOJAŃSKIE

Fafik! Fafik! Szlarafik! Rzekomy terier szkocki. Dobry wieczór.

FAFIK

Af! Nic im nie odpowiem. Albo odpowiem, ale na złość paradoksalnie: dzień dobry. Dzień dobry, światłobzdrynie! Af! af! af! af!

ROBACZKI ŚWIĘTOJAŃSKIE

Buona sera. Bellissima serata3. A czemu to ostrzeliwujesz nas swoim szczekaniem?

FAFIK

Bo wyglądacie jak małe nieprzyjacielskie samolociki.

JEDEN ROBACZEK ŚWIĘTOJAŃSKI

siadając Fafikowi na nosie

A teraz ty wyglądasz jak lampa na biurko.

FAFIK

Co? Ja, lampa na biurko? Poczekaj.

podbija go do góry i połyka

Af! af!

NASTĘPNY ROBACZEK

siada mu na nosie

FAFIK

Af!

to samo
W ten sposób Fafik połyka cały rój robaczków świętojańskich w kształcie liry i siłą rzeczy zaczyna świecić, grać i fruwać.

FAFIK

przelatując nad historycznym dworkiem

Czołem, chłopcy. Lecę do Szkocji. Jest to kraj pierwszorzędnych czarnoksiężników i prawdziwych czcicieli zwierząt. Nawet zwykła wódka nazywa się tam White Horse — Biały Koń. Zdemobilizuję się4 i będę kopał węgiel dla Anglików. Anglicy niech kopią piłkę. Świetny kalambur. Af! af! Od czegóż są polskie pieski? Jeżeli natomiast nie przyjmą mnie do kopalni, to zapiszę się do czarnej redakcji i wstąpię na służbę do Zygmunta Nowakowskiego5.

I.K.C.6  
chleba chcę  
sera nie porzucę,  
bo się dobrze uczę. 

Jak to — dobrze? Właśnie, że bardzo źle. Af!

Odlatuje.
Tymczasem nad historycznym dworkiem i nad wszystkimi jego tajemniczymi sprawami, nad Portretem Kasztelana i nad duchami margr.7 Wielopolskiego i Artura Grottgera8, i nad łóżkiem w stylu dyrektoriatu, w którym autor zasypia w szlafmycy9, zapada noc i
Kurtyna

7 lipca 1946

  1. „Przekrój” — polskie czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945–2013 w Krakowie. Jednym ze stałych współpracowników był m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński. [przypis edytorski] ↩
  2. okrągła pieczątka — oznacza urzędowy znak potwierdzający autentyczność ważnych dokumentów (np. dyplomów, decyzji administracyjnych). [przypis edytorski] ↩
  3. Buona sera. Bellissima serata. (wł.) — Dobry wieczór. Piękny wieczór. [przypis edytorski] ↩
  4. zdemobilizować się — przenieść się do rezerwy żołnierzy, którzy byli powołani do udziału w walce zbrojnej. [przypis edytorski] ↩
  5. Nowakowski, Zygmunt (1891–1963) — pisarz, aktor, reżyser teatralny. Od 1930 był stałym felietonistą „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”. [przypis edytorski] ↩
  6. „Ilustrowany Kurier Codzienny” (IKC) — wysokonakładowy dziennik informacyjny wydawany w Krakowie w latach 1910–1939; pierwszy dziennik ogólnopolski; po przewrocie majowym w 1926 prorządowy. [przypis edytorski] ↩
  7. margr. — skrót od margrabia. [przypis edytorski] ↩
  8. Grottger, Artur (1837–1867)— malarz okresu romantyzmu, znany z cyklu rysunków na temat powstania styczniowego. [przypis edytorski] ↩
  9. szlafmyca — dawne męskie nakrycie głowy zakładane do snu przez osoby sypiające w chłodnej porze roku w nieogrzewanych lub źle ogrzewanych pomieszczeniach. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Teatrzyk „Zielona Gęś” · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-teatrzyk-zielona-ges/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis