Loreva
Loreva

Utwór 18 z 23

Niewiara

Już nic nie widzę — zasypiam już 
W ciszy i w grozie. 
Znika mi słońce w załomach wzgórz, 
Bóg znika — w brzozie... 
Ginie mi z oczu umowny kwiat 
W chwiejnej dolinie. 
Gdzie się podziewa ten cały świat, 
Gdy z oczu ginie? 
Czy korzystając z tego, żem zwarł 
Rzęsy na mgnienie, — 
Znużony dreszczem i łzami czar 
Znicestwia w cienie? 
Czy wypoczywa od barw i złud 
Popod snu bramą, 
Wznosząc boleśnie w wieczność i w chłód 
Twarz nie tę samą?... 
Nie, nie! Przy tobie, jak dawniej, trwa 
Śmiertelny, bujny! 
Jest tu, gdzie zgroza, niewiara twa 
I sen twój czujny! 
 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Niewiara · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Niewiara · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-niewiara/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis