Źródło i licencja tłumaczenia
Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej
trą językiem o szyby i kły lśniące szczerzą.
A jak słoneczny zegar cień odmierza księżyc
kołując jednostajnie w gwiazdozbiorach zwierząt.
i martwe oczekiwanie wieżami pręży się w niebo.
To fala płaską piersią jeziora podrywa
i opada. Odchodzi niemym kręgiem śpiewu.
wiążę, wyczekujący, w zimny węzeł żalu.
Szukam serca w huczących pod ziemią tętentach,
które wzrokiem umarłych jak lontem podpalę.
wzgórza, co więżą w piersi krajobrazu nutę,
gdy jak gwiazdy w noc wzejdą zimową upiory
przeszłości? Kiedy runą na mroźne kolumny
zastygłych, martwych mitów, wyniosłych jak smutek?
Nocy, daremnie wbijasz gwiazdy w wieko trumny!
Gdzie stąpniesz, drzemią burze ścięte w lód pejzażu,
lecz gdy zbudzą się, pękną jak wieka wiolonczel
i struny dróg zakrzepłych rzekom rwać rozkażą,
Zima 1941
Źródło i licencja
Domena publiczna · Jerzy Kamil Weintraub-Krzyżanowski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej · Okładka na podstawie: Antti T. Nissinen@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/weintraub-do-krzysztofa-baczynskiego-albo-elegia/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.