Źródło i licencja tłumaczenia
Groteska bardzo smutna
niebem, które nazywasz różnie
przebywa ziemską przestrzeń
apokalipsy ciało duże.
gdy w oko spojrzy nagle
i jak twój głos i cień
wytrwałym pójdzie śladem.
blasku chwiejnego pełną...
na próżno mówisz: siło,
niech ci otworzę niebo,
u rzek niebieskich ściegu,
nie chcemy twoich gwiazd
i ognistego wieku.
na liter strojnym łańcuchu
stałaś grożąca jak Mojżesz
z gromem napiętym na łuku...
święty — jak mówi pismo —
kruszył w śpiewaniu wersety
i wzywał: apokalipso.
ty nas nie odczytasz, my ciebie
i wspólne nasze nazwisko
ku jakiej drodze nas wiedzie?
wołać nam wolno i ręce
składać na kolbę i krzyżyk,
czas kamienować niewdzięcznie —
by potem w kraju pszenicznym
nasze rumiane dzieci
bawiły się w apokalipsę.
Źródło i licencja
Domena publiczna · Tadeusz Gajcy
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Groteska bardzo smutna · Okładka na podstawie: Michael Lehenbauer, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Groteska bardzo smutna · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-groteska-bardzo-smutna/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.