Loreva
Loreva

Utwór 4 z 35

Pomnik

Bohaterom — poematy, rapsody!!! 
Bohaterów uczczą potomni, 
na cokołach nazwiska ryte 
i marmurowy pomnik. 
Walecznym żołnierzom — medal! 
śmierci żołnierskiej — krzyż! 
Zakląć chwałę i mękę 
w stal, granit i spiż. 
Zostaną po Wielkich Legendy, 
że tacy byli Ogromni, 
mit zakrzepnie i — będzie 
Pomnik.  
A kto wam opowie, Przyszli, 
nie spiż i nie mitu temat — 
że JĄ zabrali — zabili... 
i że JEJ nie ma... 
Czy była dobra? — Nawet nie — 
często się przecież kłóciła, 
stuknęła drzwiami, burknęła... 
ale — była. 
Ładna? Nie była nigdy ładna, 
nawet nim głowa się posrebrzyła. 
Mądra? Ot, zwyczajnie, niegłupia... 
No, ale... była. 
Rozumiesz: była, a gdy Jej nie ma, 
to każdy kąt tu oczy złe ma 
i zaraz widać, że Jej nie ma. 
Nie żeby wielkie słowo: Dom, 
mój Boże, cóż to za gospodarstwo?! 
(nie byli z Warszawy) 
mąż cały dzień w warsztacie, 
syn — także miał gdzieś swoje sprawy, 
pokoik często nie sprzątnięty 
(bo wodę z dołu przynosiła), 
tak jakoś stały wszystkie sprzęty, 
tak jakoś zegar uśmiechnięty, 
no — była. 
Była. 
I cóż? Człowiek? Nie — nieważne — 
statystyka żadna Jej nie wymieni, 
dla świata, Europy mniej niż pyłek, 
ważna to rzecz ten Jej wysiłek! 
ale gdyś zbliżył się do sieni, 
nim klamkę wziąłeś, nim drzwi pchnąłeś, 
jakoś w powietrzu zapachniały 
ni ciepła zupa, ni ręcznik biały, 
tak jakoś ciepłość cię owiła, 
no... 
była. 
I wzięli. 
Poszła, jak stała. 
Od ognia. 
Zupy nie zdążyli... 
zabrali, poszła — nie ma,  
zabili. 
Wróci z warsztatu mąż, 
usiądzie ciężko na stołku, 
ręce opadną na podołku, 
głową wodzi i patrzy. 
Ognia nie ma pod blachą — 
ścierka spadła i leży, 
talerz na stole — brudno. 
Nie wstaje. Pochyla się. Myśli. 
Trudno. 
Nie ma. 
Zje chleba i zupy z warsztatu 
fabrycznej — obcej i marnej. 
Je i patrzy: 
na półce milczący, 
zimny i martwy Jej garnek. 
Nie pójdzie już do warsztatu, 
syn wróci z miasta zgłodzony, 
w łóżko nie zaścielane 
rzuci się w butach zbłoconych. 
Nie uśnie. 
Będzie patrzył i nie zapomni... 
Tam Matki wystygły garnek 
JEJ POMNIK... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Szlengel

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Co czytałem umarłym · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-co-czytalem-umarlym-tom/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis