Loreva

Mój Adamito — widzisz, jak to trudne...

Mój Adamito — widzisz, jak to trudne 
Uprawiać cnoty pustynie odludne, 
Jaki pot wielki z człowieka się leje, 
Gdy o ideał stoi lub idee. 
Dawniej ci ręce jezuitów plotły 
Wianeczki i te śpiącemu wkładali, 
Leciałeś jako komeciane miotły, 
Sił nie zużywszy — byłeś coraz daléj. 
Dawniej ploteczka szła na kształt zegarka 
I ciągle twymi wiewała sztandary, 
Lepsza niż sonet, plotka soneciarka, 
Pełniejsza miodu — niż obce puchary. 
Medale rosły w olbrzymie posągi, 
Kurwy odeskie zmieniały [w] grafinie, 
Nie tak to widzisz, Adamitku, nynie1, 
Nie tak to nynie — jak to było ongi2. 
Dziś jezuityzm jak wąż ciebie łamie, 
Sam go wskrzesiłeś... widzisz, mój Adamie! 
  1. nynie — właśc. ninie (daw.): teraz. [przypis edytorski] ↩
  2. ongi (daw.) — kiedyś. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Mój Adamito - widzisz, jak to trudne... · Okładka na podstawie: extranoise@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Mój Adamito - widzisz, jak to trudne... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moj-adamito-widzisz-jak-to-trudne/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis