Loreva
Loreva

Utwór 25 z 58

Mat o brzasku

Wypiliśmy trochę, więc zaszło słońce. 
Przed przejazdem kolejowym ustawiona szachownica. 
Dróżnik jak kot. I gubiłem się w zakurzonej szybie, 
sądząc, że ty się odbijasz, nie ja.  
Resztę milczenia we mnie otwierał ten widok: 
taksówki ciągnące pod górę, wyjące jak w procesji, 
przy każdym zakręcie. 
Mówiłem ci: 
święto ciała zaczyna się o tej porze, 
włosy stroszą się i elektryzuje skóra.  
Kto posłał te metalowe chrząszcze, ażeby błądziły 
po wąskich drogach? To jedynie cię zajmowało: 
ruch skoczka i przegrana, za pierwszym razem 
przełknięta jak zimna herbata.  
Tego się spodziewałem. 
Ryku silników, powolnego dudnienia, kurzu na wargach. 
Mówiłem: jadą z pobliskiego miasteczka, 
mówiłem: oczyść się, rękawem przetrzyj, albo 
wstań i umyj. 
Odpowiedź zawsze była ta sama.  
Świecisz w ciemnościach chłopcze, 
masz mata.  
Źródło i licencja

Mat o brzasku · Edward Pasewicz

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Mat o brzasku · Okładka na podstawie: Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Mat o brzasku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolina-wilda-mat-o-brzasku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis