Loreva

Do Jędrzeja

Który mój nieprzyjaciel i człowiek tak srogi 
Trzymał cię po te czasy, Jędrzeju mój drogi, 
Kiedym cię ja nabarziej, smutny, potrzebował, 
Abyś mię był w mym ciężkim frasunku ratował? 
Serce mi bowiem żarły troski nieuspione, 
Jakie nie leda komu mogą być zwierzone. 
By mi cię wżdy na koniec odesłał był cało, 
Nie tak by mię nieszczęście moje frasowało; 
Ale cię na żal więtszy tak do mnie wyprawił, 
Że i serce, i duszę przy sobie zostawił. 
Co nie wiem, jeśli czujesz: ale to czuć próżno, 
Kiedy serce i dusza od człowieka różno. 
Com się tedy nadziewał pociechy od ciebie, 
To cię sam cieszyć muszę zapomniawszy siebie, 
A lekarstwa inszego nie wiem tej chorobie, 
Jeno gdzieś zgubę stracił, tam jedź po nię sobie. 
A tego się wystrzegaj, byś chcąc serca dostać 
Nie musiał tam na koniec i sam potym zostać. 
  1. Fraszka zwrócona do Andrzeja Trzecieskiego (por. przyp. do fr. II 80) albo Nideckiego (fr. II 34). [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Jędrzeja (Który mój nieprzyjaciel i człowiek tak srogi...) · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Jędrzeja (Który mój nieprzyjaciel i człowiek tak srogi...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-do-jedrzeja-ktory-moj-nieprzyjaciel-i-c/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis