Loreva
Loreva

Utwór 10 z 25

samobójstwo

ostatnim towarzyszem świt na hafcie firanek 
uderzony wystrzałem z bliska 
w ognistym huku i złocie 
rozszerzył się nagle w czarnych wód ścianę 
wody spadły w cień bez nazwiska 
cień w olbrzymie paprocie 
z dołu posrebrzane 
spadał o sny o sny 
bardzo głęboko siwy tuman zmurszały 
twarze krążą bezwładnie oślepłe 
zalane strużącą się krwią 
każdej dłoni kwiat biały 
ciepły 
w atmosferze stojącej pływa drżąc  
poprzez gęstwę1 przepastną 
w milczeniu jak rzeka długim 
świecąc w ciemnościach niejasno 
sennego lotu łukiem 
powoli spadł 
we mgłą szarawą migocący 
nieistniejący 
świat  
głębiej 
tuman zatrzepotał jastrzębiem 
nad wieczną nocą 
w zawiei form 
jak kamień 
oszalały wszechmocą 
runął mu na spotkanie 
sztorm  
grzmot grzmot grzmot 
nicość 
przepaści głodna  
żelazna błyskawico 
w lot  
w odmęt 
pęd pęd 
ciężkimi tabunami gwiazdy 
tratować na szczęt 
miażdżyć  
wichrem w ryczącej burzy 
urastał jego gniew 
miotał się palił w ryk zamieniał 
nie mogły śpiewać dłużej 
sprawy człowiecze wspomnienia 
poranek wystrzał ziemia 
nawet krew 
stopionym lały się brązem żywioły w gromie 
on poznał i wrzawą w górę 
wzbijał się niby płomień 
otchłań krzykiem napełniał wojennym 
w miliona głosów zawierusze 
z wszechrzeczy chórem 
i złudzeń 
jesteśmy zjawiska czasy ludzie 
śmierci geniuszem jednym 
śmierci geniuszem 

pani halinie powiadowskiej

  1. gęstwa — gąszcz, gęstwina. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Samobójstwo · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ballada-z-tamtej-strony-samobojstwo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis