Loreva
Loreva

Utwór 1 z 9

(Jak zwiędłe liście...)

Jak zwiędłe liście czernią me kroki na śniegu. 
Noc cicha, błękitna mimo chmur. 
Błyskają ognie gdzieś z tamtego brzegu — 
wśród gór. 
Noc cicha — mimo chmur — mimo zawiei. 
Noc twórcza. Patrzę uśmiechniony 
w życie i śmierć. Jam brat Amaltei, 
ale z niebiosów strącony. 
Apollo — Helios — Agni — 
więcej ma duszo — nie pragnij. 
Noc cicha, twórcza — borów szumy — 
nad morzem księżyc skrzy — 
w głębinie widzę tumy 
i wieże trzy. 
Na czarnej wieży biją dzwony — 
to człowiek pogrzebiony. 
Na purpurowej groźne straże — 
tam przeznaczenie każe. 
W trzeciej — co zowie się królewska — 
lampa niebieska — 
to Ty!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

(Jak zwiędłe liście...) · Okładka na podstawie: Philly Snow Storm Feb. 6, 2010, Kevin Burkett@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

(Jak zwiędłe liście...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-mroku-gwiazd-jak-zwiedle-liscie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis