Loreva
Loreva

Utwór 23 z 31

Ironia życia

Pośród odgłosów muzyki cudnéj, 
W masce traicznéj, wesołéj, nudnéj, 
Świat cały tańczy dokoła. 
Wściekłe zapusty! — bo ni sumienie, 
Ni tęskność serca, raju wspomnienie, 
Tańcu już przerwać nie zdoła.  
Kto w ciemnym kącie skryty za ludzi 
Drzémiące serce w sobie obudzi, 
I maskę nieco odsłoni; 
Kto jeszcze w rajskie wierzy nadzieje, 
Ten niechaj z płaczu gorzko się śmieje, 
Nad śmiechem łezkę uroni!  
Smutno, gdy serce szlachetne, wzniosłe, 
Ku chlubie świata i kraju wzrosłe, 
Błazeńską szatę przywdziéwa; 
Śmiésznie, gdy dusza brudna i podła 
W świętego smutku stroi się godła, 
I łzy kłamane wyléwa!  
Smutno, gdy w karczmie hucznie i głośnie 
Lud zabrzmi śpiéwką żwawo, radośnie, 
Pamięć nieszczęścia przepije; 
Smiésznie, gdy imię umarłe, dumne, 
Nawet w cmentarzu obciąża trumnę, 
I złoty napis wyryje.  
Smutno, gdy dusze młodzieńcze, czyste, 
Puszczą w niepamięć dnie rzeczywiste, 
I żywot przemarzą we śnie; 
Śmiésznie, gdy przeszłość zbutwiała, stara, 
Blaskiem pokrywa wychudłość ciała, 
I wstaje z grobu niewcześnie.  
Tu pełne życia olbrzymy młode 
Na staroświecką stroją się modę, 
Włos czarny siwo malują; 
A wygrzebując mogiły z pleśni, 
Zwołują duchy z grobowéj cieśni, 
I z światem zmarłych obcują.  
Owdzie schylone ku ziemi czoła, 
Chcą się przymilić wdziękiem anioła, 
Odmłodnieć blaskiem jutrzenki; 
Chcieliby zmienić rysy ohydne, 
Ale na próżno, bo zewsząd widne 
Zmarszczki z pod świéżéj sukienki.  
W pląsach wesołych strojone pary, 
Niewiara w sercach, — złudne maszkary, 
Oto jest tańca harmonia! 
Nie w takt muzyce światowéj skakać, 
Wyśmiéwać żale, wesele spłakać, 
Oto jest życia ironia!  
O! jakże miło w ten śpiéw niebiański 
Wmieszać głos ostry, ciérpki, szatański, 
I przerwać tańce szalone, 
I wrzucić wyraz zapału, męstwa, 
Pełen pogardy, pełen przekleństwa, 
Pomiędzy tłumy zdziwione.  
Tak, ironicznie życie przeszydzić, 
Wszystko obnażyć, wszystko zawstydzić, 
Być zemstą Boga na niebie; 
A gdy w podróży pełnéj łez, błota, 
Zajrzy nam w oczy koniec żywota, 
Wyszydzić wreszcie i siebie!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Gustaw Ehrenberg

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ironia życia · Okładka na podstawie: Broken chair, goosmurf@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Ironia życia · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-ironia-zycia/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis