Źródło i licencja tłumaczenia
Na łodzi
W starym sadzie szumią stare drzewa...
Z róż ku niebu wstają cudne wonie,
Cała ziemia w dziwnych snach omdlewa...
Lśnień miesięcznych1 leje się kaskada,
Róże pachną — coś wzdycha, coś śpiewa,
Coś serdecznym smutkom odpowiada.
Na jeziora toń i górskie szczyty...
I powoli zasypia noc blada,
Zapatrzona w budzące się świty...
Jakaś jasność opalowa schodzi...
Ziemia, niebo, góry i błękity
W srebrnych blasków kąpią się powodzi.
W mgłach porannych cała wysrebrzona,
I zagląda wciąż do mojej łodzi,
I z tęsknotą pyta mnie: «gdzie ona?»
Wówczas stajesz przede mną milcząca,
Skroń swą białą przyciskasz do łona,
I płyniemy w dal — i w blask miesiąca...
- miesięcznych (daw.) — księżycowych; miesiąc: księżyc. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Edward Słoński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Na łodzi · Okładka na podstawie: Tom Hall, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Na łodzi · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slonski-na-lodzi/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.