Utwór 6 z 78

Chmiel

Chmiel chciał się ziemią sunąć, bo mu to niemiło
Było,
Iż musiał szukać wsparcia i pomocy.
Szedł więc o swojej mocy
I rozciągnął się dosyć ... Ale cóż się stało?
Liście żółkniało1,
Kwiat był wąski,
Schły gałązki;
Już i drzeń2 od wilgoci zaczynał się psować3.
Trzeba się było ratować:
Gdzież się piąć? Były żerdzie, ale je ominął;
Jął się chwastu — i zginął.

Liście żółkniało (daw.) — liście żółkły. [przypis edytorski] ↩
drzeń (starop.) — rdzeń. [przypis redakcyjny] ↩
psować (starop.) — psuć. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bajki nowe · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.