Loreva
Loreva

Utwór 13 z 13

Żal rozrzutnika

Kochanek, druhów, ileż was spotkałem, 
 

Ileż to oczu, jak gwiazd przeleciało, 
Ileż to rączek tonąc uściskałem: 
A serce nigdy z sercem nie gadało! 
Wydałem wiele z serca, jak ze skrzyni 
Młody rozrzutnik; lecz dłużnicy moi 
Nic nie oddali. Któż dzisiaj obwini, 
Że się rozrzutnik spostrzegł, że się boi 
Zwierzać w niepewne i nieznane ręce? 
Żegnam was, żegnam, nadobne dziewice; 
Żegnam was, żegnam, o druhy młodzieńce! 
Rozrzutnik młody, resztę skarbu schwycę, 
W ziemię zakopię; nie czas resztę tracić. 
Już czuję starość: mam żebrać w potrzebie? 
Znalazłem tego, co zdoła zapłacić 
Rzetelnie, z lichwą1 i na czas — On w niebie! 
  1. z lichwą — z procentem. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Liryki lozańskie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/liryki-lozanskie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis