Źródło i licencja tłumaczenia
Telefon
z myślami o tamtej stronie
siedziałem sobie wieczorem
przy telefonie —
do kogoś po tamtej stronie2,
gdy dyżur mam przy telefonie
wieczorem —
nie mam właściwie do kogo,
w roku trzydziestym dziewiątym
poszedłem inną drogą —
przyjaźni ugrzęzły w toni
i teraz, no proszę — nie mam
nawet do kogo zadzwonić.
a wicher jesienny gna drogą
i myślę — chciałbym zadzwonić,
ale nie mam do kogo —
żałośnie chybocze się linka,
nakręcam numer znajomy,
odzywa się... zegarynka...
pytam ściszonym głosem,
siódmego września przed laty,
zanim poszedłem na szosę,
wiedziałem, co się zaczyna —
i rzekłaś mi po raz ostatni,
że już jest szósta godzina...
bo mnie w gardle stają łzy,
powiedz mi coś, zegarynko...
...dziesiąta pięćdziesiąt trzy —
z tym głosem spokojnym spleść
— pamiętasz, mnie, zegarynko,
— dziesiąta pięćdziesiąt sześć —
chcesz — to będziemy wspominać,
w trzydziestym dziewiątym roku
wyszedłem teraz z kina —
wracałem do domu „Zerem”
z Chmielnej, z kina Atlantic,
z filmu z Gary Cooperem3 —
sprzedawał „Kurier Czerwony”4,
na asfalt się kładły jak zorze
kolorowe neony —
w serce miłego miasta
... czy mówisz coś, zegarynko?
— jedenasta...
jeszcze na spacer parki szły,
jeszcze zapraszał Café Club5
— jedenasta trzy...
i kolacyjny tłok,
gnały z Adrii7 taksówki,
z głośnika śpiewał Fogg8.
a nocne zaczęły wieźć,
która była mniej więcej?
— jedenasta czterdzieści sześć —
bez sporu, bez różnych zdań,
jesteś najmilsza, zegarynko —
ze wszystkich znajomych pań —
gdy wiem, że kiedy zadzwonię,
ktoś mnie spokojnie wysłucha,
choć jest po tamtej stronie.
że wspólnie łączył nas los,
i mówić się ze mną nie boi,
i tak spokojny ma głos.
i wiatr nad murkami gna,
gwarzymy sobie, marzymy
zegarynka i ja...
są serca, gdzie nic się nie zmienia,
za pięć dwunasta — powiadasz —
masz rację............ więc do widzenia.
- rozbitem i chorem — z uwagi na rym zachowujemy tu dawną formę N.lp. [przypis edytorski] ↩
- po tamtej stronie — tj. poza gettem. [przypis edytorski] ↩
- Cooper, Gary — właśc. Frank James Cooper (1901–1961) amerykański aktor filmowy z czasów końca kina niemego i początków kina dźwiękowego, znany m. in. z roli w westernie W samo południe (1952). [przypis edytorski] ↩
- „Kurier Czerwony” — dziennik popołudniowy o charakterze sensacyjnym, wydawany w Warszawie w latach 1922–1939, politycznie deklarujący się po stronie obozu piłsudczykowskiego. [przypis edytorski] ↩
- Café Club — kawiarnia mieszcząca się w nieistniejącej już kamienicy na rogu Alei Jerozolimskich i Nowego Światu. [przypis edytorski] ↩
- Quick — przedwojenny bar warszawski. [przypis edytorski] ↩
- Adria — elegancki lokal funkcjonujący w Warszawie przy ulicy Moniuszki 10 w latach 1931–1944. [przypis edytorski] ↩
- Fogg, Mieczysław — właśc. Mieczysław Fogiel (1901–1990), polski wokalista i producent muzyczny, którego kariera trwała ponad 60 lat. Uczestnik Powstania warszawskiego, wcześniej w czasie wojny zdołał uratować kilku żydowskich przyjaciół. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Władysław Szlengel
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Telefon · Okładka na podstawie: Georgie Pauwels@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Telefon · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szlengel-telefon/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.